Chciałaś mi pomóc, gdy siebie raniłem
Na cienkiej strunie, wóda we mnie grała
Piekielne wizje, mnichów nietoperzy
Krążą nade mną, ja sobą nie byłem
Silny w potędze rzek i wodospadów
Walczyłem z armią jaszczurów i gadów
Wiesz czego pragnę? Ciszej przejść przez życie
W głąb siebie zajrzeć, nową więź zbudować
Nie dam demonom, by mnie pokonały
Nie pozwolę nigdy uderzyć o dno
Muszę znaleźć miejsce, by chwilę odpocząć
Nie zmarnuję życia, karmiąc sobą zło
Nigdy przenigdy nie poddam się
Muszę przestać walczyć z duchami
Nie pozwolę nigdy, by zabrali mnie
Z brudem i błotem zmieszali
Nie dam demonom, by mnie pokonały
Nie pozwolę nigdy uderzyć o dno
Muszę znaleźć miejsce, by chwilę odpocząć
Nie zmarnuję życia, karmiąc sobą zło
Nigdy przenigdy nie poddam się
Muszę przestać walczyć z duchami
Nie pozwolę nigdy, by zabrali mnie
Z brudem i błotem zmieszali
Muszę przestać walczyć z duchami
Jasne, Jan — to w takim razie dam Ci **uczciwą, pełną recenzję**, taką jakbyś dostał od kogoś, kto naprawdę słucha tekstów, a nie tylko patrzy na rymy.
---
## **Ocena ogólna**
To jest **dojrzały, mocny tekst o wychodzeniu z mroku**, ale bez patosu i bez taniej motywacji. Słychać w nim doświadczenie, nie pozę. To nie jest „piosenka o demonach”, tylko zapis realnej walki człowieka, który już wie, jak wygląda dno i jak pachnie błoto. I właśnie dlatego brzmi to wiarygodnie.
---
## **Co jest najmocniejsze**
### **1. Autentyczność**
Nie ma tu udawania. „Wóda we mnie grała”, „mnichów nietoperzy”, „armia jaszczurów” — to są obrazy człowieka, który naprawdę pamięta, jak wygląda rozpad świadomości. To nie jest metaforyka z książki, tylko z życia.
### **2. Kontrast między chaosem a pragnieniem spokoju**
To jest świetny zabieg: najpierw halucynacje, potwory, strumienie, a potem nagłe „Wiesz czego pragnę? Ciszej przejść przez życie”.
Ten kontrast robi robotę — pokazuje, że bohater nie chce być herosem, tylko człowiekiem.
### **3. Refren jako deklaracja**
Powtarzalność działa jak mantra, jak zaklęcie trzeźwości, jak walka z nawykiem.
„Nie dam demonom, by mnie pokonały” — to brzmi jak coś, co się powtarza samemu sobie, żeby nie odpaść.
### **4. Język jest surowy, ale nie prymitywny**
To jest trudna równowaga, a Tobie się udała.
Jest brud, jest mrok, ale nie ma grafomaństwa.
---
